Kenniscentrum voor zorg, markt en (semi)overheid.

p/a Ossenzijlstraat 13
8304 GE Emmeloord
Tel. (+31) (0)527-612676

...voor onafhankelijk en deskundig advies......

Secretariaat
p/a Oosterom 19
8303 KL Emmeloord
(+31) (0) 527-616546







info@nopcare.nl

Burgers en Politiek

De opkomst bij de recente gemeenteraadsverkiezingen was historisch laag. Landelijk 53%. Noordoostpolder deed het iets beter met ruim 57%. In 1994 was dat landelijk nog rond 65%.

Volgens sommige deskundigen loopt het huidige systeem tegen zijn grenzen aan. De politiek laat ons weten dat alles gaat veranderen. Maar de politiek  verandert zichzelf niet.

Wat is er aan de hand?. Er zijn in hoofdzaak 4  redenen voor de malaise.
Geloofwaardigheid, vertrouwen, kwaliteit en realisme.

Laat ik het dicht bij huis houden.

Geloofwaardigheid begint bij zeggen wat je doet en doen wat je zegt. Toen in 2002 de ziekenhuiscrisis in alle hevigheid losbarstte kwam half Den Haag naar ons toe. Beloofde van alles. Het was immers verkiezingstijd.

Rouwvoet, Kant, Arib, Van der Vlies, Wilders, Balkenende en nog meer. Enkele jaren later ging het ziekenhuis dicht. Zij waren in geen velden of wegen meer te bekennen. Kosten bijna 50 miljoen.

In 2006 beloofden Raad en College een mooi centrum. In october 2010 ging de wethouder, met een mooie foto in een  gladde gemeentebrochure, 'beginnen'. In februari 2014 kwam de klap. Kosten, vooralsnog, rond 15 miljoen.

Voor vertrouwen geldt hetzelfde. Kennelijk  is er een periode vóór de verkiezingen en een er na. 'Overpromise en Underdeliver'. De burger haakt af. Natuurlijk moet men compromissen sluiten, maar wees daar dan duidelijk over.

Het kwaliteitstekort is ernstig. Voor alle beroepen  gelden eisen voor opleiding en/of ervaring. Helaas niet voor de politiek.

Ik ben benieuwd  wie straks in ons college bijvoorbeeld financiën gaat doen. Is er iemand  die bewezen heeft een begroting van ruim 100 miljoen te kunnen managen?

Realisme is soms ver te zoeken. Het centrumplan ging in 2006 uit van 3% groei per jaar (uitgevonden door een 'buro'), terwijl de groei al sinds 2004 praktisch stil lag, en nog ligt.

De Wellerwaard kwam er als 'lovebaby' van een wethouder. Een projectontwikkelaar had in 2007 al afgehaakt. Maar het moest en zou er komen. We kregen immers subsidie! Kosten 10 miljoen en nauwelijks arbeidsplaatsen.

Het zou mooi zijn als dit college idealisme en realisme in balans zou kunnen brengen. De burgemeester heeft, terecht, als een van zijn speerpunten de burger dichter bij de politiek te brengen.

Draagvlak creëren. Tot nu toe is dat niet gelukt. Ik hoop dat ook hij ziet waar het schort. En dat we in 2018 tegen elkaar kunnen zeggen: Kom op, we gaan stemmen!

(c) april 2014, Peter Blauw