Kenniscentrum voor zorg, markt en (semi)overheid.

p/a Ossenzijlstraat 13
8304 GE Emmeloord
Tel. (+31) (0)527-612676

...voor onafhankelijk en deskundig advies......

Secretariaat
p/a Oosterom 19
8303 KL Emmeloord
(+31) (0) 527-616546







info@nopcare.nl

Persbericht

Persbericht

'Diepe Sporen' beschrijft de droevige ondergang van het Dokter Jansenziekenhuis

EMMELOORD

'Het doet denken aan een klassiek Grieks drama, waar het onontkoombare vreselijke einde, reeds lang tevoren voelbaar is.' Dat schrijft prof. dr. Bob Smalhout in het voorwoord van 'Diepe Sporen', het boek van auteur Huib van der Wal over de ondergang van het Dokter J.H. Jansenziekenhuis in Emmeloord. Van der Wal schreef het boek in opdracht van de Stichting Platform Zorggebruikersbelangen Noordoostpolder-Urk. De presentatie van het boek vindt plaats woensdag 25 mei in De Waterkamer van de Poldertoren in Emmeloord, waar het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan professor Smalhout.

Huib van der Wal heeft de complexe en heftige historie teruggebracht tot een goed leesbaar verhaal, dat ook als waardevolle studie kan fungeren. Waardevol, omdat de schrijver duidelijk maakt waardoor alles fout is gelopen. Machtsmisbruik en mismanagement vierden hoogtij. Het drama van het Dokter Jansenziekenhuis staat ook model voor het lot van vele kleinschalige zorginstituten in Nederland.  

Pijnlijk 

'Diepe Sporen' beschrijft de droevige ondergang van een ziekenhuis dat in een nieuw land, met veel idealisme, hard werken en een grote dosis roeping tot stand is gekomen. In een tijd van schaalvergroting en fusies fuseerde het relatief kleine maar gezonde Dokter Jansenziekenhuis in 1990 met het Zuiderzeeziekenhuis in Lelystad, dat met leegstand en verliezen kampte. Tot de fusie van de IJsselmeerziekenhuizen werd zonder noemenswaardige tegenstand besloten op politiek en bestuurlijk niveau. De medewerkers waren er niet bij betrokken. De specialisten in Emmeloord waren wél op de hoogte en verklaarden zich akkoord met de fusie, op basis van de afspraak dat het Dokter Jansenziekenhuis een volwaardig ziekenhuis zou blijven met vijf klinische basisspecialismen.

Op diverse niveaus werd door medewerkers van beide ziekenhuizen samengewerkt, maar de meeste specialisten bleven in hun eigen ziekenhuis werken, zonder diensten te draaien 'aan de andere kant van de Ketelbrug'. Toen de specialisten gedwongen werden om samen te werken ging het mis. De specialisten in Lelystad, in de meerderheid, wilden de basisspecialismen klinisch concentreren in het Zuiderzeeziekenhuis en van Emmeloord een polikliniek maken. Daar gingen de Emmeloordse specialisten niet mee akkoord. De directie kreeg beide partijen niet meer bij elkaar. Het was te laat.

Daarna ontstond er een onbeheersbare dynamiek. In korte tijd bemoeiden zich steeds meer organisaties met de beide ziekenhuizen. Een bijna eindeloze rij van managers, wethouders, adviseurs, directeuren, voorzitters, rapporteurs, Kamerleden, commissarissen en adviesbureaus stortten zich voor veel geld op het probleem IJsselmeerziekenhuizen.

Het boek maakt duidelijk dat er diverse momenten waren dat de neergang van het Dokter Jansenziekenhuis, en ook de IJsselmeerziekenhuizen, voorkomen had kunnen worden. Steeds werden andere keuzes gemaakt. Uiteindelijk werd het goed functionerende Dokter Jansenziekenhuis grotendeels ontmanteld en ontdaan van zijn financiële reserves. Het zwaar teleurgestelde personeel liep in grote getale weg. In 2000 telde het Dokter Jansenziekenhuis nog meer dan 500 medewerkers. Enkele jaren later waren dit er nog maar 150.

De neergang van het Dokter Jansenziekenhuis trok diepe sporen in de samenleving van de Noordoostpolder en Urk: mensen werden persoonlijk diep geraakt en ook de lokale economie werd zwaar beschadigd. Het boek eindigt na een reeks van turbulente gebeurtenissen met de bizarre situatie in 2011 van twee poliklinieken op 600 meter afstand van elkaar aan dezelfde weg in Emmeloord.

Einde persbericht.